Zeebaarszwerver op visvakantie in zeeland, zeebaars vangsten vanaf het strand

Kennis van een stek zorgt voor zeebaars vangsten.

(Deel 2 van de serie "Vissen vanaf het strand op zeebaars")

Ik lees regelmatig in vangstberichten op websites dat er of niets gevangen is of juist heel veel. Dit zegt mij weinig en is ook geen aanleiding om het eens op die stek te proberen

Omdat in de berichten vaak niet staat hoe er gevist is of waarmee en wat de omstandigheden waren op die stek. Waarom hebben ze voor die stek gekozen? Omdat het getij gunstig was of misschien omdat er eerder goed gevangen werd? Het is belangrijk om te weten wat de juiste omstandigheden zijn en die zijn vaak verschillend per stek. Zo leert onderstaand verhaal. Op vakantie ben je vaak onwetend van de juiste omstandigheden voor een stek, simpel omdat je geen ervaring hebt op de stek. Zo werd mij tijdens een nacht aan het strand van Domburg duidelijk gemaakt.

"Zeeuwse zeebaars vangen
vanaf het strand"

Domburg op het eiland Walcheren in Zeeland is voor ons een ideale vakantiebestemming. Een aantal jaren huren we particulier een huisje in de duinen. Dag en nacht horen we de branding ruisen en meeuwen krijsen. De meeste zonuren van Nederland worden behaald in Zeeland, ideaal om met de familie eens lekker vakantie te vieren dus.

Om negen uur 's avonds ben ik paraat met alle zorgvuldig gemaakte onderlijnen, dure hengels, molens, lijnen en aas. Na een wandeling van een kwartier over de duintoppen heen en door het mulle zand, arriveer ik moe maar hoopvol aan de waterlijn. De stek die ik voor ogen had is nog vrij. Ik begin vrolijk fluitend mijn spullen gereed te maken en vijf minuten later vliegt mijn eerste lood met een ferme zwiep richting de paalhoofden golfbrekers. Hier zie ik ook regelmatig een sterntje het water in duiken. De vooruitzichten voor vanavond zijn goed en ik kijk erg uit naar de eerste aanbeet van vanavond, die ogenschijnlijk niet lang op zich zal laten wachten.

branding vissen Het waait redelijk 3,4 beaufort zuidwesten wind. Het is afgaand tij en er staat een mooie branding. Ik werp over de ondiepe stukken en de branding heen in de richting van de kop van de paalhoofden. Een aantal vissers probeert lopend over de paalhoofden hun geluk met kunstaas. Hoewel ik zie dat ze een hele mooie zeebaars vangen zou ik deze visserij voor niemand aanraden. Het is gewoon levensgevaarlijk. Er zitten messcherpe mosselen en schelpen aan de palen, de stroming giert langs de paalhoofden, als je er in valt is de redding ver weg en je bent hoogstwaarschijnlijk je visspullen kwijt. Hoe mooi het vangen van een zeebaars ook is, zorg ervoor dat je veilig vist en onderschat nooit de gevaren van de zee! Daarnaast breng je niet alleen je eigen leven in gevaar maar ook de mensen van de reddingsbrigade lopen de nodige risico's.

Ik vis met ankerlood, wapperlijn en haakmaat 1/0. Als aas een cocktail van mesheft en makreel. Na tien minuten zonder aanbeet haal ik mijn aas op. Ik controleer het aas. Die is nog helemaal intact. Ik vervang alleen het stripje makreel en laat de mesheft zitten en werp hierna opnieuw in. Mijn tweede hengel beaas ik met 2 slikzagertjes op een haakmaat 4 en rollood om rond de 2e roller van de branding actief te gaan vissen. Zo ben ik 2 uurtjes actief aan het vissen, maar vang helemaal niks. Ik heb verschillende onderlijnen en aascombinaties geprobeerd. Geen aanbeet gehad.

Het is ondertussen donker geworden. Ik heb op beide hengeltoppen een breekstaafje geplaatst. Het breekstaafje maak ik vast met witte stuurtape. Ik heb 1 hengel uitstaan. Ik gebruik voor deze hengel een onderlijn met "bezemsteeltjes" en kleine haakjes voor de tong. De andere hengel staat uit met een wapperlijn, grote haak en "cocktail" mesheft en makreel voor de zeebaars. Van het achter de terugtrekkende waterlijn aan lopen in de frisse zeelucht ben ik flink moe geworden. Ik besluit er maar eens lekker bij te gaan zitten met een bak thee en een paar energierepen. Als ik zit en om me heen kijk zie ik overal langs de waterlijn bewegende lichtjes. Het is erg druk met collega vissers. Vakantie vierende vissers waarvan het merendeel vist op de tong die hier in Domburg of vanaf de stranden en dijken van Westkapelle, 's nachts heel goed te vangen is.

Nachtvissen op zeebaars

Ik overdenk de visperiode van de afgelopen twee uur. Wadend in het water, zag ik regelmatig kleinere visjes langs mijn lieslaarzen zwemmen. Aas genoeg voor de zeebaars.

Het gaat erom een stek te vinden waar deze jonge visjes in de problemen komen door plotseling harde stroming. Bijvoorbeeld in de branding of rond muien of in de buurt van de paalhoofden. Daar zal de zeebaars ze dan opjagen. Dit doen ze solitair maar ook in groepsverband. Tja je zal maar midden in zo'n school jagende vis terecht komen met je aas:"denk ik".

paalhoofden kenmerkend voor de kust in Zeeland Zo in gedachte verzonken zie ik niet dat iemand me nadert. Ik schrik me dan ook de "pleuris" als ik een bewegende schim vlakbij waarneem. Als ik mijn hoofdlamp van Petzl aanknip zie ik dat het een medevisser met een hond is die op zijn gemak naar mij toe kuiert. Het blijkt een gezellige man te zijn uit een klein dorpje van Gelderland waarvan de naam mij ontschoten is. Normaal gesproken vist hij op karper. Op vakantie in Zeeland gaat hij graag met zijn hond en karperhengels lekker uitwaaien, weg van de drukte, zo vertelt hij. Na 5 minuten gezellig kletsend valt het op dat hij nog steeds niet gevraagd heeft of ik al iets gevangen heb. Dit is normaal gesproken de eerste of tweede vraag die gesteld wordt als ik aan het vissen ben. Ik werp een blik op zijn visspullen en zie dat hij één karperhengel bij zich heeft en een rugzak. Een beetje arrogant denk ik, 'zal wel ruzie met zijn vrouw hebben want voor het vangen van vis moet je met beter materiaal komen'. Maar uit niets blijkt dat hij ook maar enigszins chagrijnig is. Als ik mijn aas binnendraai denk ik dat hij goedkeurend mijn onderlijnmontage bekijkt en ik denk hem bewonderend te zien knikken als ik mijn lood met een pendule worp richting de horizon smijt.

Na een kwartiertje gezelligheid vraag ik hem of hij niet moet gaan vissen. Hij kijkt hierna op zijn horloge en zegt:"nee hoor, om kwart voor één ga ik vissen". Als grap bedoeld vraag ik of hij een afspraakje heeft. "Ja, zo zou je het wel kunnen noemen". "Het getij is nu een half uur opgeschoven ten opzichte van gisteren", "toen begon ik om kwart over twaalf achter elkaar mooie zeebaarzen te vangen". Ik kijk naar zijn karperhengel en besluit maar te vragen met wat voor aas hij ze ving. "Slikzagers en stukjes makreel", zegt hij. "Alleen jij zit nu op de plek waar ik gisteren de zeebaarzen ving, maar als je zo ver blijft gooien denk ik dat je ze niet gaat vangen". "Voor de rest vis je wel goed", zegt mijn Gelderse vriend". Een beetje verbouwereerd over de feedback, vraag ik hem hoeveel zeebaarzen hij gisteren gevangen heeft. "23" zegt hij, "allemaal tussen de vijftig en zestig centimeter." Allemaal om kwart over twaalf vraag ik? Hij moet lachen en zegt:" wacht maar af. Kwart voor één". "Ik ga wel een beetje naast je staan als je het goed vindt". "Ja. joh dat is prima" zeg ik. Ondertussen ben ik toch wel een beetje nieuwsgierig geworden. Ik kom wel vaker vissers tegen die het woord visserslatijn verwezenlijken en een beetje gezelligheid kan geen kwaad, zeker nu ik toch niks vang.

"De vangsten komen met het
keren van het getij"

Het is kwart over twaalf en het water is op zijn laagst. Ik werp mijn aas een keer niet zover uit maar krijg nog steeds geen beet. Als ik naast mij kijk zie ik mijn buurman zijn eerste worp doen. Zijn hond rent er kwispelend en blaffend achteraan en duikt het water in. 'Toch maar weer verre worpen doen', denk ik hoofdschuddend.

Ik ga weer volledig op in mijn visserij. Ik hoor wel regelmatig de hond blaffen maar besteed er geen aandacht meer aan. Na drie kwartier vang ik dan toch eindelijk mijn eerste vis van die nacht, een tong. Heerlijk daar weet ik wel raad mee. De tong heeft de haak diep geslikt en ik knip de lijn door.

Als ik even later een nieuwe onderlijn bevestig, hoor ik de hond weer blaffen. Vanuit mijn ooghoeken zie ik in het schijnsel van de hoofdlamp van mijn buurman iets zilverachtigs op het strand getrokken worden. Ik loop naar mijn buurman toe en zie dat hij een mooie zeebaars heeft gevangen. Ik feliciteer hem van harte en zie dat hij met een licht rolloodje vist van 60 gram en een simpel kort wapperlijntje met langstelige haak. De haaklijn is boven zijn lood bevestigd. Hij beaast zijn haak met twee slikzagertjes en een flapje makreel en werpt zijn aas veertig meter verderop in de branding. Zo ongeveer ter hoogte waar mijn lijnen liggen. Enthousiast duikt zijn hond ook weer het water in om naderhand het water uit te komen als zijn baasje weer een zeebaars vakkundig binnendraait. In dit geval al na twee minuten. Ik kijk op mijn horloge en zie dat het vijf voor één is.

dikke zeebaars Daar sta je dan als zelfbenoemde zeebaars specialist. Mijn buurman vraagt of ik een foto wil nemen. Zijn fotocamera zit in de rugzak. Ik hoef alleen maar te mikken en op het zwarte knopje te drukken, "verder niks anders doen", zegt hij. Ik maak een paar foto's van de buurman met zeebaars in de branding en ondertussen spettert zijn hond vrolijk kwispelend me een paar keer nat. Gefascineerd blijf ik kijken naar zijn volgende worp en binnen twee minuten weer een mooie zeebaars. Ik blijf niet wachten op de vraag of ik weer foto's wil maken maar loop snel naar mijn hengels. Ik draai ze allebei binnen en pak een onderlijn met kleine haak, twee zagertjes een flapje makreel. Werp het zaakje in de branding ongeveer veertig meter verderop. Binnen een minuut een harde dreun op mijn hengel.

Ik geniet ongeveer een half uur van een branding visserij in optimaforma. Elf mooie zeebaarzen gevangen die avond. Ik ben nieuwsgierig naar de vangsten van mijn buurman maar toch vooral ben ik nieuwsgierig naar zijn verhaal. Hij blijkt al drie weken hier op vakantie te zijn. De stek waar wij de zeebaarzen vingen is een zandbankje die hij ontdekt heeft tijdens het kanoëen. Het keren van het getij naar opkomend water dat vervolgens ook aantrekt. 's Nachts, een zuid westen wind en de rijkelijk aanwezige jonge vis, maakt deze zandbank tijdelijk een wereldstek voor de zeebaarsvisserij. Als je vijftig meter verder staat zal je niet veel vangen, voegt hij er nog aan toe.

Je zal dit maar weten. . .

Dit was het tweede verhaal van de serie "strandvissen op zeebaars".
Het derde verhaal een handige checklist voor strandvissen op zeebaars. lees meer >>


 zeebaars vissen vanaf het strand in Zeeland. Visvakantie aan de kust in Nederland en België. Voor korte visreizen.   
Naar boven



. . . Zeebaarszwerver © logo zeevissen vanaf het strand in Zeeland, Domburg