Zeebaarszwerver gaat zeebaars vissen met jigkoppen, shads, gator staarten, lankhorst staarten



Terschelling, zeebaars en een zeehond

Kees hangt op de reling van de ferry en kijkt dromerig voor zich uit in de richting van het eiland. De ferry vaart in de richting van Terschelling. In de verte zijn de vierkante contouren van "de Brandaris" zichtbaar, de Terschellingse vuurtoren en tevens de oudste vuurtoren in Nederland. De koers van de ferry blijkt niet zo simpel als je zou vermoeden. Het schip zigzagt tussen de onder water verborgen zandbanken door om in de smalle vaargeul te blijven varen.

Terschelling vissen op zeebaars in de kraamkamer van de Noordzee Naast Kees staat een pvc buis van zo'n twee meter lang. In de buis rusten de zeebaarshengels. Wachtend op de actie veroorzaakt door een gehaakte zeebaars die hopelijk later in de week de hengel flink krom trekt. Kees bezit een huisje op het eiland en heeft mij uitgenodigd om gedurende een midweek de zeebaars vanaf Terschelling achter de stekels aan te zitten. De zeebaarstrip is door Kees, die na vele jaren wel aardig door heeft wanneer en waar de zeebaars aast op Terschelling, nauwkeurig afgestemd op het getij. Vanaf midden juni is gemiddeld genomen wel zeebaars te vangen in het water rondom Terschelling. Kees is zeer ervaren en weet wanneer je wel of niet veilig vanaf de dam kan vissen. 's Avonds, in het huisje, worden de plannen voor de volgende dag doorgenomen.

Onder het genot van de nodige flessen bier raakt de stemming er flink in. Kees vertelt dat het een flinke wandeling wordt om de goede stekken te bereiken over de lange dam die de haven beschermt. Het water komt morgen niet erg hoog zodat we veilig op de dam kunnen blijven wachten op het afgaande tij en zodoende tijdens twee getijden vissen. Als de stijging van het getij groter is dan is de stek niet veilig met hoog water. Alleen de hoognodige visspullen en proviand worden in een rugzak gestopt en ook de hengels worden gereed gemaakt. Nog even naar de kroeg in het dorp om informatie in te winnen. Na nog een paar glazen bier horen we van een paar lokale vissers dat er af en toe al een zeebaars gevangen wordt. Mooi, tijd om naar bed te gaan dus.

"Zeebaars vangen is
soms hard werken"

De volgende ochtend rijden we naar de visstek terwijl het eiland langzaam het donkere deken van de nacht van zich af laat glijden.

Onderweg zie ik tussen struiken een hert weg huppelen. 'Hoe komt een hert nu op dit eiland', bedenk ik me. 'Wadlopend?', of is het een illusie als gevolg van het bier van gisterenavond. Ik ontwaak ruw vanuit mijn mijmeringen als we bij de dam aankomen. Kees heeft geen woord gelogen over de lengte van de dam. Hoever ik ook kijk ik zie geen einde van de dam. Als Kees bevestigt dat de visstek op de kop van de dam ligt snap ik dat het vandaag flink werken wordt om de zeebaars te vangen.

zeebaars vangen met kunstaas Met een flinke klauterpartij over de dam in de benen werpt Kees drie kwartier later voor de eerste keer het kunstaas uit. Ik doe rustig aan en vraag veel informatie aan Kees. Het water blijkt gemiddeld tien tot vijftien meter diep, met diepe kuilen in de bodem. Kees vist met gebonden loodkoppen van achttien tot achtentwintig gram. Naast de getijde stroom, ontstaat er ook stroom door zuiging uit het waterbekken achter ons. Het getij is opkomend. Er staat een stevige onderstroom langs de dam die toeneemt naarmate het tij hoger wordt. De dam zal bij hoog water grotendeels onder water verdwijnen.

Het water is kraakhelder en duizenden jonge visjes krioelen tussen de stenen van de dam. De weerkaatsing van de zon geeft de scholen jonge vis een zilveren twinkeling. Een geep maakt regelmatig acrobatische luchtsprongen over een stuk hout heen dat verderop in het water drijft. Ik zie dat Kees na de worp de jigkop enige tijd laat afzakken naar de bodem. Gemiddeld zo'n twintig seconden. Dan begint hij tergend langzaam het kunstaas binnen te vissen. Ik denk genoeg te weten om aan het vissen te kunnen beginnen. Ik kies voor een witte jigkop van eenentwintig gram met een blauwe bucktail. Schuif een rode Gator staart op de haak en werp voor het eerst mijn jigkop in de Waddenzee. Verwachtingsvol laat ik de jigkop naar de bodem zakken en begin aan het binnen vissen.


"Een goede vismaat is
onmisbaar op een nieuwe stek"

Twee uur later en nog geen vis gevangen. Ik had één aanbeet van een zeebaars die ik niet verzilverde. Ik besluit even uit te rusten en een kop thee te gaan drinken. De thee smaakt heerlijk.

vangst zeebaars met jig Op de dam, omgeven door zout water voel ik mij in mijn element, maar toch ontbreekt er nog iets, zeebaars. Het is anders vissen dan in het razendsnel stromende en obstakelrijke water van de Nieuwe Waterweg, waar ik de vele stekken feilloos weet te vinden. Ik moet nog wennen aan de omstandigheden waarin we vissen. Het is ondertussen flink gaan stromen en het water komt op sommige plekken al over de dam heen. Kees ving wel vrij snel een scholenbaars. Ik zie hem ongeveer twintig meter verderop staan vissen. Hij probeert het nu op de hoek van de dam en vist voor de ingang van de haven wadend in het opkomende water. Hij oogt nog erg geconcentreerd tijdens het binnen vissen, alsof hij verwacht dat er ieder moment een zeebaars zal happen.

Als ik nog een tweede kop thee inschenk, hoor ik Kees roepen. 'Hangen.' Ik kijk op en zie Kees met een kromme hengel in zijn handen staan. 'Schepnet,' roept hij beheerst maar ik sta al naast hem met het schepnet in mijn hand. De zeebaars voert het gevecht in het diepe water van de haven. Het kost Kees de nodige zweetdruppels om de zeebaars hoger in het water te krijgen. Telkens weer schiet de zeebaars er vandoor. De hengel vangt de klappen van de strijdlustige zeebaars op. Na enige minuten komt de zeebaars dan toch naar de oppervlakte en drijft op zijn zij, klaar om geschept te worden. Het is een schitterende zeebaars van 5 pond. Kees heeft de zeebaars vangst geboekt met een zesentwintig grams loodkop gebonden met roze bucktail en een witte Gator staart.

Geïnspireerd door deze vangst bind ik een jigkop met rode bucktail aan de fluorocarbon onderlijn en ga ook bij de ingang van de haven vissen. Na twee worpen hoor ik Kees weer roepen 'hangen.' 'Grrr,' Schep hem zelf even, het schepnet ligt naast je,' roep ik. 'Je moet het koppie tot op de bodem laten zakken niet te vroeg beginnen met draaien. Je zal hier niet snel vast zitten,' roept Kees terug. 'Kom dichterbij staan en vis in de buurt van de stroomnaad.' Ik zie Kees wijzen naar een stroomnaad die een tien meter achter de kop van de dam is ontstaan. Terwijl ik naar Kees toeloop zie ik hem een scholenbaars landen en onthaken. Hij houdt de zeebaars triomfantelijk in de lucht en wijst met zijn andere hand nogmaals naar de stroomnaad.

zeebaars vangen met kunstaas Ik werp mijn jigkop stroomopwaarts van de stroomnaad en laat mijn jigkop zakken maar ik krijg niet het idee dat deze de bodem bereikt ter hoogte van de stroomnaad. Enige minuten later, na weer een drift zonder aanbeet, draai ik snel binnen en vervang de jigkop voor een exemplaar van zesentwintig gram. Dertig seconden na de worp voel ik de jigkop contact maken met de bodem. Langzaam draai ik de lijn op mijn molenspoel en voel de Gator staart goed trillen op mijn hengeltop. Tot ik opeens de trillingen niet meer voel en vrijwel direct wordt mijn hengel krom getrokken en geeft mijn molenspoel met horten en stoten lijn af. Een gehaakte zeebaars biedt flink tegenstand maar moet geleidelijk aan zijn meerdere erkennen en zich door Kees laten scheppen. Geen vis die een record breekt, 3 pond, maar wel de eerste Waddenzee zeebaars die ik vang en daarom zeker memorabel.

Zeebaarzen stromen binnen met opkomend water

Tevreden vis ik verder. We staan nu met de lieslaarzen in het water dat over de dam stroomt. Het water reikt tot halverwege de onderbenen. We zien duizenden jonge visjes zwemmen langs onze lieslaarzen.

Ongelooflijk wat een hoop vis. Het is het levende bewijs dat we in een kraamkamer van de Noordzee vissen. We vissen nog een half uur en worden dan door het stijgende water gedwongen om een hoger stuk van de dam op te zoeken. Zittend op de verhoogde dam, ongeveer een meter boven het waterpeil, maken we de proviand soldaat. In het afgelopen halfuur zijn er zeven zeebaarzen bij gevangen. Deze visdag kan al niet meer stuk en we kunnen hierna nog tijdens afgaande tij vissen. Zo zittend en etend op het hoger gelegen gedeelte van de dam, volledig omringd door het zoute water moeten we er erg koddig uitgezien hebben voor de mensen die vanaf de voorbij varende ferry zwaaiden. Na een uur is het water weer voldoende gezakt om veilig op de dam te lopen en vissen. Op sommige plekken staat er een behoorlijke zuiging doordat het water uit het waterbekken van de andere kant van de dam terugstroomt de Waddenzee in. Door de veranderde omstandigheden vangen we op de stek die met opkomend water zeebaars opleverde geen zeebaars meer.

"Ontmoeting met een zeehond"

zeehond op terschelling zeehond aaien We vangen nu dichter bij de dam een paar scholenbaarzen en zijn na 2 uur vissen met het afgaande tij wel tevreden en toe aan een biertje. Daarnaast is er een zeehond gearriveerd die door zijn gedrag de vis van de stek heeft verjaagd. Tijd om de wandeltocht over de dam te aanvaarden en lekker de kroeg in te duiken. Want van zout water krijg je dorst. Tijdens de retourtocht worden we vergezeld door de nieuwsgierige zeehond die met ons opzwemt. Op een gegeven moment kruipt de jonge zeehond zelfs de dam op en laat zich over de kop aaien. Wat een bijzondere afsluiting van een geweldige visdag.

De website staat al boordevol met tips die kunnen helpen om zeebaars te vangen. Lees meer ...

    Share
 Op zeebaars vissen met loodkop en shads aan een loodkop in het havengebied van Rotterdam. Visverhaal publicatie in Zeehengelsport   
Naar boven


Ik stel uw feedback zeer op prijs. Als u wilt kunt u via onderstaand reactieformulier reageren!
HTML Comment Box is loading comments...


. . . Zeebaarszwerver © logo